Murasie | ’n Gedig

só droog dat ek
reg
deur
die bos kan sien
murasies vind
van tye lank vergete
gewoonlik stil versteek
deur welig-groen lewe

Geskryf na ‘n onlangse besoek aan my skoonmense se Karoo-plaas tussen Prins Albert en Beaufort Wes.
Dit is tans ontsettend droog.

Advertisements

Meer as ’n Teleurstellende Lewe

Ek stap onlangs verby ‘n boekwinkel. En om een of ander rede word my oog gevang deur die kleurvolheid van die boeke in die kinder-afdeling. Kleurvol, nie net in terme van blou, rooi en geel nie – maar in terme van die opwinding en belofte van nuwe dinge leer. Tussen die storieboeke is daar boeke wat jou woordeskat ontwikkel, boeke wat probleemoplossing aanhelp, ‘n boek vir wat nog alles. Sóveel potensiaal, en hierdie boeke probeer hul bes om dit te ontgin.

Die boeke in die volwasse afdeling, darenteen, is minder kleurvol. Die mees opwindende afdeling het ‘n paar boeke oor sport, een is selfs deur ‘n paar Springbokke onderteken. Verder is daar die gewone boekwinkel afdelings (‘n onderwerp vir ‘n ander dag): ekonomie, wetenskap, filosofie, godsdiens, self-help, fiksie, topverkopers. En soos ek daar staan, word ek diep getref deur die starre kontras in passie en vuur en momentum tussen die kinderafdeling en die res.

Waar is alles heen? Op watter punt taan die kinderboeke se kleur?

Continue reading “Meer as ’n Teleurstellende Lewe”

Hoop Uitgestort

Ek sit hierdie afgelope naweek met sonopkoms teen ‘n koppie in die Karoo, en lees die volgende gedeelte raak:

Jesus was in Betanië in die huis van Simon die melaatse. Terwyl Hy aan tafel was, het daar ‘n vrou gekom met ‘n albaste fles egte, baie duur nardusolie. Sy het die fles oopgebreek en die inhoud daarvan op sy kop uitgegiet. Party van die mense het onder mekaar hulle verontwaardiging uitgespreek: ‘Waarvoor is hierdie vermorsing van reukolie? Hierdie reukolie kon vir meer as drie honderd silwermuntstukke verkoop [word].’

Markus 14:3-5a

Hierdie reukolie kon verkoop word vir ‘n groot hoeveelheid geld (‘n jaar se lone vir ‘n dagloner in daardie tyd). Geld waarmee daar enigiets gedoen kon word. Geld wat die hoop op menige dinge ingehou en verteenwoordig het. Kos, klere, ‘n toer iewers heen, skuld gedelg, ‘n stuk onafhanklikheid, ‘n geskenk vir ‘n geliefde, verligting vir iemand wat minder het, ens.

Hoop. Daardie vrou in die melaatse se huis bring hierdie duur flessie olie daar by die kamer in – die flessie welriekende moontlikheid en hoop. En tot almal se afgrys breek sy dit oop en gooi al die olie op Jesus uit. Nie so die helfte nie; elke druppel.

Ons elkeen het ‘n albaste flessie met ons, gevul met ons wense en drome en ons hoop. Ek wil ‘n hoog-geagte ingenieur wees. Ek wil graag trou. Ek wil eendag in gemak kan aftree. Ek wil kinders hê. Ek wil ‘n boek skryf. Ek wil terugkom Suid-Afrika toe. Soos ek daar teen die koppie gesit het, het die Here my ‘n vraag gevra – en ek wil dit aan jou ook vra: is jy bereid om al jou hoop op My uit te stort? Is Hy waardig om met ál die reukolie van my hart bedek te word? Of is daar dalk iets wat ek terug hou?

Ek wil jou nooi: kom ons gaan met hierdie prentjie en hierdie vraag op reis hierdie week. Waarop sit jy jou hoop? Wat is vir jou ononderhandelbare merkers in jou toekoms?

Mag die Here ons hierin ontmoet.

Alabaster – Rend Collective

Die Geheime Plek

Daar’s ‘n plek waarheen ek gaan, wat net myne is. Myne en my Maker s’n. Ek en Alisa het in ons Randburg gemeente graag ‘n duet hieroor gesing: the Secret Place, oftewel die Geheime Plek. Sommige mense noem dit die binnekamer.

Dis waarheen ek gaan en die deur agter my toetrek; die wêreld, nee die lewe, se geraas uitdoof en werklik stil word. Ek begin soveel as moontlik van my oggende hier.
U is hier. Ek is hier. Ons is saam hier.

Continue reading “Die Geheime Plek”

’n Duur Vertroue Wêreld

As daar een ding is waarin ek wens ek tans aandele kon besit, is dit vertroue. Trust. Op ‘n globale skaal kan mens duidelik sien dat vertroue duur is — veral op die politiese front, maar ook in besigheid, media, ens. En ek het ‘n sterk vermoede dat vertroue al hoe duurder kan word, tot dit die wêreldstelsels en -instansies soos ons dit ken heeltemal kan destabiliseer… Dis nou, natuurlik, tensy ons iets daaromtrent doen.

Continue reading “’n Duur Vertroue Wêreld”

Meer as Liewe Jesus

‘n Jaar of twee gelede het my ma die boonste kaste in my broer se ou kamer uitgepak en uitgesorteer. En soos dit nou maar gaan, was hierdie kas ‘n goudmyn van herinneringe. Een van die items wat ontgin is, is ‘n stapeltjie kinderbybel kortverhale, wat op Stefan se ou bed geplaas is om later weer terug te pak of vir iemand te gee.

Ek en Stefan was toevallig dieselfde naweek by ons ouerhuis, en het saam op hierdie stapeltjie A5 boekies afgekom. En onmiddellik het ons onthou: “ah, dis Saggeus!”, “daai is mos Jairus, wie se dogtertjie siek was”, ens. Die getekende karakters en die stories het verbind met iets hier in die fondasie van ons geloofsvorming; soos ‘n staal-“dropper” wat kleintyd langs ‘n boompie geplaas is om hom te ondersteun, en sederdien as’t ware deel van die boom geraak het.

Lees meer